Wypłata zysku wspólnikom wymaga uchwały, poprawnie wyliczonego podatku i deklaracji w terminie. Pokazujemy, jak zrobić to bez błędów.
Dywidenda to najprostszy sposób, by wspólnik otrzymał zysk wypracowany przez spółkę. Prosty — o ile pamięta się o kilku zasadach z Kodeksu spółek handlowych i przepisów podatkowych.
Skąd może pochodzić dywidenda
Wypłacić można zysk z zatwierdzonego sprawozdania finansowego, a także środki z kapitału zapasowego lub rezerwowego utworzonego z zysku. Kwota nie może przekroczyć tego, na co pozwala sprawozdanie — zysku po pokryciu strat i utworzeniu obowiązkowych kapitałów.
Krok po kroku
- Zatwierdzenie sprawozdania finansowego przez zgromadzenie wspólników.
- Uchwała o podziale zysku — z kwotą dywidendy, dniem dywidendy i terminem wypłaty.
- Wypłata wspólnikom pomniejszona o podatek.
- Wpłata podatku do urzędu skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po wypłacie.
Podatek
Spółka jako płatnik pobiera od dywidendy wypłacanej osobie fizycznej 19% zryczałtowanego podatku i składa roczną deklarację PIT-8AR. Wspólnik nie rozlicza dywidendy w swoim zeznaniu. Przy estońskim CIT zasady są inne — wspólnik może pomniejszyć podatek o część ryczałtu zapłaconego przez spółkę.
Zaliczka na dywidendę
Umowa spółki może upoważnić zarząd do wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy, jeśli spółka ma zatwierdzony zysk za poprzedni rok. To dobre rozwiązanie dla wspólników, którzy chcą wypłacać zysk częściej niż raz w roku.
Przygotowujemy wyliczenia, uchwały i deklaracje — tak, żeby wypłata zysku nie stała się punktem zaczepienia przy kontroli.